İletişim ve Randevu 05057675885 – 05333738123 – 02163476003

YEDİ-YİRMİDÖRT  PSIKOLOJIK-PEDAGOJIK DANIŞMANLIK,

KİŞİSEL GELİŞİM ve EĞİTİM HİZMETLERİ
Rıhtım cad. KADIKÖY
Telefonlarımız:05057675885 – 05333738123 – 02163476003
www.ozelpedagog.com

www.ozeldanisman.net

Yeni bir eğitim-öğretim yılında Artık ben de okulluyum! diyen bir çok çocuğumuz heyecanla sınıflarını dolduracaklar. Bu yıl ilk defa okula başlayan çocuklarımızın meraklı heyecanı bir yana, anne ve babalarımız:

Yeni bir eğitim-öğretim yılında �Artık ben de okulluyum!� diyen bir çok çocuğumuz heyecanla sınıflarını dolduracaklar. Bu yıl ilk defa okula başlayan çocuklarımızın meraklı heyecanı bir yana, anne ve babalarımız:
�-Çocuğumuz okul ortamına uyum sağlayabilecek mi? Bizler anne-baba olarak neler yapmalıyız?� gibi pek çok soruya cevap ararken, onlar da aslında bu heyecana eşlik etmekteler� Hatta anne-babalar, ilk defa kendilerinden bu kadar uzun süre ayrı kalacakları için miniklerimizden daha heyecanlı ve kaygılılar!..
Peki, bu heyecanımızı ve kaygımızı çocuğumuza yansıtmadan neler yapabiliriz? Onlarda hangi davranışları görürsek kaygılarını, korkularını tespit etmiş oluruz? Öncelikle unutmamamız gereken ilk adım, çocuğumuzun bu ilk okul tecrübesinde bizim desteğimize de ihtiyacının olduğu!.. Çocuğumuza göstereceğimiz sevgi ve sabır, bu süreci daha kolay ve keyifli bir hâle dönüştürecektir. Biz, anne-baba olarak neler yapabiliriz?
�-Çocuğum son günlerde çok değişti ve ben çocuğumu tanıyamıyorum!..� gibi birçok serzeniş, aslında çözümden çok meseleyi içinden çıkılmaz bir hâle sokmaktadır. Mesela aşağıda sıralamış olduğumuz belirtiler, çocuğunuzda ne kadar yoğunlukta? Lütfen çocuğunuza bu gözle bir daha bakınız:

ÇOCUKLARIMIZ;
-Son zamanlarda alıngan ve sinirliyse,
-Utangaç davranıyorsa,
-Heves ve enerji kaybı yaşıyorsa,
-İştahsızlık ve uykusuzluk çekiyorsa,
-Okul etkinliklerine karşı isteksizse,
-Okulda ya da evde sebepsiz olarak ağlıyor ve hırçınlaşıyorsa,
-Evde kalmak ya da okul derslerini kaçırmak arasında seçim yapamayıp aşırı kaygılı davranıyorsa,
-Sık sık hasta olmadığı hâlde baş veya karın ağrısını bahane ederek şikâyet ediyorsa,
-Okula gideceği zaman ağlıyor ya da hastalanıyorken, evde kalmasına izin verildiğinde bunlar ortadan kalkıyorsa,
-Günlerce okula gitmiyor ve okula gitmediği için suçluluk duymuyorsa,
�OKUL KORKUSU�NDAN ŞÜPHE EDİLEBİLİR.

Eyvah Çocuğum Büyüyor!

Eyvah Çocuğum Büyüyor!

Ne oldu da sizin can parenizi tanıyamaz oldunuz?

Sanki o, birkaç yıl önce sizin karnınızı tekmeleyen, sizi emebilmek için ağlayan sızlayan çocuk gitmiş, yerine bambaşka birisi gelmiş!.. Ne olmuş da bu yeni delikanlı, bu kadar öfke ile evde dolaşmaya başlamıştır?

Ya da siz babalar!..

İlk kucağınıza aldığınızda gözlerinizin dolduğu o günler ne kadar da uzakta kalmış, değil mi?

Artık ergenlik dönemi gelip çatmıştır. O çetin günleri yaşayan bu genç, artık her hareketiyle bir panik hâli oluşturabilmektedir. Bu döneme girdi gireli, kendi kendisiyle bile sürekli ters düşebilen birisidir o!.. Bazen kendi benliğini ve varlığını ispatlamaya çalışmakta, bazen de tamamen kabuğuna çekilerek gözlerden uzak bir köşeye sinmekte!.. Artık âiledeki huzursuzluğun belli başlı sebeplerinden biri olarak o görülmektedir.

Peki biz anne-babalar, bu bunalım çağındaki gençlerimize, gözbebeği yavrularımıza nasıl yaklaşmalıyız? Bize karşı isyan bayrağı kaldıran bu körpe fidana ne demeliyiz? O, elimizden bir sabun gibi kayıp gitmekte midir? Onu şimdi eskisinden daha fazla bağrımıza basmalı ve her hareketini sınırlamalı mıyız? Hayatın gerçeklerini gece-gündüz anlatmalı ve onlarla tecrübelerimizi paylaşmalı mıyız?

Evet, bu evde bir ergen vardır. Ve anne-baba dâhil evin bütün fertleri diken üstündedir. Şimdi ergen çocuğumuzun yadırgadığımız davranışları, aslında yıllar yılı vermiş olduğumuz komutlarımızın bir neticesidir. Unutmamalıdır ki, çocuklar, doğdukları andan itibaren altı yaşına kadar (0-6 arasında) karşılaştıkları bütün davranışları benimserler ve hayatları boyunca uygulayacakları davranış kalıplarının % 80’ini bu dönemde oluştururlar. Yani ergenlikte karşımıza çıkan öfke, agresiflik, asabilik, içine kapanıklık veya zikzaklar, bizim bebekliğinden itibaren onun kulağına üflediğimiz emir ve tavsiyelerin neticesidir. Çünkü 6 yaşına gelene kadar yaklaşık 48 bin defa bir şeyi yapmasını veya yapmamasını söylüyoruz. Öyleyse onun duygularının gerçek aktörü biz değil miyiz?

Mesela, o küçücükken (0-6 yaşları arasında) âile içindeki tüm konuşma, tartışma ve kavgaların çocuğunuzda iz bıraktığını biliyor muydunuz?

Yine kardeşleri arasında bir denge kuramadığınızda veya durmadan başka çocuklarla kıyasladığımızda yavrunuzda kapanması zor yaralar açmış oluyorsunuz.

Bir olay karşısında anne ve babalar olarak farklı tepkiler verince, çocuğunuzun kimin doğru söylediği noktasında şaşkınlık yaşadığının ve sonuçta tutarsız hareket etmeye başladığının farkında mıydınız?

Çocuğumuzun kendi başına yapabileceği işlerde bile devamlı destek olarak, ısrarla «Sen bunu beceremezsin, sen hâlâ küçük ve beceriksizsin!..» duygusunu yaşatmanız hâlinde, kendine güvenmeyen, hayatın bütün güçlüklerinde devamlı birilerinden yardım bekleyen bir genç yetiştirirsiniz.

Evet, anne babalar!.. Şimdi karşınızda çocukluğundan itibaren sizin eseriniz olarak büyüyüp gelişmiş bir genç var. Onun duygu mutfağını ne ile yoğurmuşsanız, karşınızda onu bulacaksınız. Eğer onu tanımakta güçlük çekiyorsanız veya onunla iletişim kuramıyorsanız, iletişimdeki kilitli kapıyı açmayı deneyiniz. Anahtar mı? O da Yüce Yaratan tarafından, onların bebekliğinde size verilmişti. Size düşen, sadece sabırla anahtarı koyduğunuz yeri hatırlamak!..

Son notlarımız:

Çocuklar donmamış beton gibidirler. Üzerlerine ne düşerse iz yapar.

Çocuklara yüz değil, kulak verilmeli…

Çocuğunuza vereceğiniz en güzel ve değerli hediye, ilgi ve zamanınızdır.

YEDİ-YİRMİDÖRT PSIKOLOJIK-PEDAGOJIK DANIŞMANLIK, KİŞİSEL GELİŞİM ve EĞİTİM HİZMETLERİ
Rıhtım cad. KADIKÖY
Telefonlarımız:
05057675885 – 05333738123 – 02163476003

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!